The Sufficiency Economy at the Edges of Capitalism

“Capitalist” Western Economics
The first sentence of Parkin and Bade’s Economics, the most popular undergraduate textbook in
North America, states: “All economic questions arise because we want more than we can get.” The
authors add that “everyone ends up with some unsatisfied wants” and “our inability to satisfy all
our wants is called scarcity.” Based on these premises, Western microeconomics goes on to study
the choices that individuals make under scarcity; while macroeconomics studies the growth
performance of the national and world economy in creating more goods and services to choose from
(GDP/capita).

While the progressive addition of welfare dimensions to neoclassical microeconomics and postKeynesian macroeconomics now means that Western economic thought can no longer be restricted
to the term “capitalist”, it is still based on a model of monetary self-interest played out on capitaldriven markets. Household heads and firm managers at the micro-social level and government
policy-makers at the macro-social level are assumed to marshal their land, labor, energy, material,
capital, and management resources to create ever-increasing levels of net monetary value, as
defined by market prices. Their utility function does not subsume or reflect the utility function of
others. They are assumed to dislike work, and to maximize their leisure if given the chance.
Although this capital-based, self-centered vision is statistically convenient, it leaves out such nonmarketed goods and services as environmental quality, housework, child-rearing at home, and the
psychic income that comes from sharing among friends, gift-giving, bargaining, and the joy of
work.

Origin : http://sufficiencyeconomy.org/old/en/files/25.pdf

ความสัมพันธ์กับประเทศไทย

ประเทศญี่ปุ่นและไทยมีความสัมพันธ์มายาวนานกว่า 600 ปี ทั้งสองประเทศสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2430    ความร่วมมือระหว่างกันของทั้งสองประเทศครอบคลุมทั้งในด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม และวัฒนธรรม ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างสองประเทศเติบโตขึ้นจากการขยายตัวกิจการของบริษัทญี่ปุ่นในประเทศไทยนับแต่ต้นพุทธศตวรรษที่ 25 (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อค่าเงินเยนแข็งตัวขึ้นในพุทธทศวรรษที่ 2520) การลงทุนของญี่ปุ่นในประเทศไทยนับเป็นอันดับ 2 ในเอเชีย (รองจากจีน)  และทำให้มีชาวญี่ปุ่นมาอาศัยอยู่ในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศคู่ค้าที่สำคัญที่สุดของไทย  ทั้งสองประเทศมีการทำข้อตกลงทวิภาคีหลายข้อ เช่นข้อตกลงความร่วมมือทางเทคโนโลยี (JTPP: Japan- Thailand Partnership Programme in Technical Cooperation) การจัดทำความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจไทย-ญี่ปุ่น (JTEPA:Japan-Thailand Economic Partnership Agreement)เป็นต้น จากการสำรวจความคิดเห็นในกลุ่มประเทศอาเซียน 5 ประเทศที่จัดทำในเดือนเมษายน พ.ศ. 2540 โดยกระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น พบว่าคนไทยร้อยละ 98 เห็นว่าญี่ปุ่นคือมิตรประเทศ